Нахабная хлусня: пра лёс Юды Іскарыёта

Нахабная хлусня: пра лёс Юды Іскарыёта

“Божа, ад Цябе Юда атрымаў пакаранне за сваю віну, а злачынец — узнагароду за вызнанне грахоў; дай нам спазнаць плёны Тваёй міласэрнасці, і як падчас сваёй мукі наш Пан Езус Хрыстус даў абодвум розную расплату за іхнія заслугі, так няхай і нам, ачышчаным ад старадаўніх памылак, удзеліць ласку свайго ўваскрасення”.

Чытаць далей Нахабная хлусня: пра лёс Юды Іскарыёта
Гісторыя пра два лекцыянарыі: колькасць супраць якасці

Гісторыя пра два лекцыянарыі: колькасць супраць якасці

У сваёй кнізе “Work of Human Hands”, якая прымушае задумацца над многімі рэчамі, кс. Энтані Сікейда сцвярджае, што новы лекцынарый “утрымлівае больш Пісання, але менш яго фактычнага пасылу”. На першы погляд, такая заява можа здавацца неверагоднай.

Чытаць далей Гісторыя пра два лекцыянарыі: колькасць супраць якасці
Пропуск “цяжкіх” псальмаў і вычарпанне Псалтыра

Пропуск “цяжкіх” псальмаў і вычарпанне Псалтыра

У дадатак да не бачанай дагэтуль інавацыі, калі псалтыр прачытваецца за чатыры тыдні, а не за адзін, была ўведзена настолькі ж беспрэцэдэнтная інавацыя, калі ў Літургіі гадзінаў былі прапушчаны вершы, якія разглядаліся як “складаныя” або праблематычныя для сучасных хрысціянаў.

Чытаць далей Пропуск “цяжкіх” псальмаў і вычарпанне Псалтыра
Візантыйская літургія, традыцыйная лацінская Імша і Novus Ordo — дзве сястры і адна чужынка

Візантыйская літургія, традыцыйная лацінская Імша і Novus Ordo — дзве сястры і адна чужынка

Для мяне і, думаю, для большасці традыцыяналістаў відавочна, што візантыйская Боская літургія і традыцыйная Рымская Імша знаходзяцца ў блізкай духоўнай сувязі і што Novus Ordo адыходзіць ад іх супольнай спадчыны. Аднак часам можна спаткаць візантыйскіх каталікоў, якія зводзяцца павярхоўным падабенствам паміж візантыйскай літургіяй і Novus Ordo (напрыклад тым, што яны зазвычай служацца на народнай мове, …

Чытаць далей Візантыйская літургія, традыцыйная лацінская Імша і Novus Ordo — дзве сястры і адна чужынка
Спажываючы Агонь і Духа: найцудоўнейшы з усіх Божых дароў

Спажываючы Агонь і Духа: найцудоўнейшы з усіх Божых дароў

Паміж спажываннем ўваскрослага Пана і будучым уваскрасеннем, паміж спажываннем Ягонага Цела і ўваскрасеннем у целе ў апошні дзень у хвалебную вечнасць існуе прычынная сувязь. Тыя, хто не спажываў Цела Пана, таксама ўваскрасаюць з памерлых, аднак іхняе ўваскрасенне — гэта пакаранне, а не ўзнагарода; гэта ўваскрасенне дзеля асуджэння і вечнай смерці, а не дзеля жыцця і славы.

Чытаць далей Спажываючы Агонь і Духа: найцудоўнейшы з усіх Божых дароў
Пра літургічную памяць

Пра літургічную памяць

Калі малітвы проста запісаны ў Імшале, яны могуць заставацца для цэлебранта знешнімі, бо яны знаходзяцца ў знешняй кнізе. Тыя ж малітвы, якія ён запамятаў, ужо сталі ўнутранымі, засвоенымі, а таму зрабіліся для яго больш даступнымі крыніцамі пабожнасці. Ягоная памяць становіцца кнігай — жывой кнігай, па якой цэлебруецца Імша.

Чытаць далей Пра літургічную памяць
Прыклад непаслядоўнасці ў <em>lex orandi</em>: Пасланні нядзеляў Вялікага посту

Прыклад непаслядоўнасці ў lex orandi: Пасланні нядзеляў Вялікага посту

Выдатны прыклад таго, як змяняецца пасыл літургіі, мы ўбачым, калі прагледзім Пасланні, якія чытаюцца ў тры першыя нядзелі Вялікага посту. У традыцыйным рымскім абрадзе ўсе тры Пасланні падкрэсліваюць маральныя патрабаванні Евангелля ў адпаведнасці з загадам Пана: “Пакайцеся”. У прыватнасці, усе тры Пасланні згадваюць суровае патрабаванне захавання чысціні. У новай Імшы замест прыведзеных трох чытанняў былі выбраны дзевяць (бо існуе тры гадавыя цыклы: A, B і C), і ніводнае з іх не згадвае ані пра цноту чысціні, ані пра абавязак пазбягаць чужалоства.

Чытаць далей Прыклад непаслядоўнасці ў lex orandi: Пасланні нядзеляў Вялікага посту
Пяцідзесяцігадовае падзенне да зноскі 351: зніжэнне нашай адчувальнасці да Найсвяцейшай Эўхарыстыі

Пяцідзесяцігадовае падзенне да зноскі 351: зніжэнне нашай адчувальнасці да Найсвяцейшай Эўхарыстыі

Справа не ў тым, што аднойчы ў 2017 годзе мы прачнуліся і раптоўна сутыкнуліся з тым, што на самых вярхах прасоўваецца святатацтва ў адносінах да Эўхарыстыі. Да гэтага моманту нас давёў доўгі, павольны працэс. Ён заключаўся ў паступовым размыванні святасці святой Ахвяры Імшы і Найсвяцейшага Сакрамэнту, а таксама у цярпімасці да святатацтва з боку іерархіі.

Чытаць далей Пяцідзесяцігадовае падзенне да зноскі 351: зніжэнне нашай адчувальнасці да Найсвяцейшай Эўхарыстыі
Прыярытэт культу і пакланення над прыняццем Камуніі

Прыярытэт культу і пакланення над прыняццем Камуніі

Фактычна, Імша з’яўляецца адзіным спосабам, якім мы можам выканаць перад Богам свой абавязак прыносіць Яму прыемнае пакланенне, ды і то незалежна ад таго, прымаем мы ці не прымаем духоўную ежу ў святой Камуніі.

Чытаць далей Прыярытэт культу і пакланення над прыняццем Камуніі
Гісторыя пра дзве калекты: розныя светапогляды ў старых і новых малітвах

Гісторыя пра дзве калекты: розныя светапогляды ў старых і новых малітвах

Кожны год, калі мы набліжаемся да свята св. Альбэрта Вялікага (15 лістапада), я зноў і зноў дзіўлюся вялізнай тэалагічнай розніцы паміж традыцыйнай калектай гэтага свята, пададзенай у Рымскім Імшале 1962 года, і перапісанай калектай, надрукаванай у Імшале Паўла VI. Гэтую канкрэтную пару можна разглядаць як сімвал пераходу ад аднаго разумення хрысціянства да іншага.

Чытаць далей Гісторыя пра дзве калекты: розныя светапогляды ў старых і новых малітвах