Tagged: Peter Kwasniewski

Ці варта святару прапаноўваць старажытную форму Імшы вернікам, якія пра яе не просяць?

Што рабіць у сітуацыі, калі людзі ў цэлым задаволены тым, што яны маюць? Яны прызвычаіліся да “звычайнай формы” і не ведаюць нічога іншага; яны не просяць больш ні пра што. Ці ёсць нейкія прычыны для таго, каб пробашч сам увёў usus antiquior?

Кансэкраваныя пабудовы і іх афіцыйна дазволеная прафанацыя

“Няхай капліца будзе тым, што азначае яе назва, і няхай нічога іншага там не робяць і не трымаюць. Калі Божая праца скончана, няхай усе ўвойдуць у глыбокую цішыню і няхай захоўваецца пашана да Бога, каб, калі нейкі брат захоча памаліцца ў цішыні, яму не перашкаджалі кепскія паводзіны іншага. Таксама ў іншыя часы, калі хтосьці жадае памаліцца ў цішыні, няхай увойдзе і моліцца: не гучным голасам, але ў слязах і з гарачым сэрцам. Таму ж, хто не паводзіць сябе так, не будзе дазволена заставацца ў капліцы, калі Божая праца скончана, каб ён, як мы сказалі, не быў перашкодай для іншага”.

Грэючыся ў промнях Аб’яўлення Пана: вяселле ў Кане

Найбольш нечаканым для мяне было адкрыццё, што ўрывак з другога раздзела Евангелля ад св. Яна пра вяселле ў Кане — адзін з найбольш маляўнічых, кранальных і тэалагічна глыбокіх фрагментаў ва ўсіх Евангеллях — у Імшы Novus Ordo чытаецца толькі раз на тры гады.

Як з касцёлаў выганяюць рэальнасць пекла і боязь Божую

Напісана шмат артыкулаў, якія паказваюць, наколькі радыкальна былі зменены малітвы ў Імшале Novus Ordo. Я засяроджуся на тэкстах, дзе згадваецца пекла. Мы паглядзім, што здарылася з гэтымі тэкстамі за тыя амаль дзесяць гадоў, якія прайшлі ад выдання Missale Romanum 1962 года да выхаду яго планаванай замены ў 1970 годзе.

Калекты Адвэнту: да каго яны скіраваны і якое гэта мае значэнне?

Магчыма, гэта падрабязна абмяркоўвалі іншыя і я проста павольна рэагую, аднак у гэтым Адвэнце я кожную нядзелю ўдзельнічаў у Імшах у звычайнай і надзвычайнай формах з-за сваіх здвоеных харавых абавязкаў і ўпершыню заўважыў, наколькі моцна адрозніваюцца па змесце і характары калекты нядзельных Імшаў у дзвюх формах.

Што надае грыгарыянскаму спеву ўнікальны характар (+аўдыёзапісы)

Калі мы вызначым асаблівыя якасці грыгарыянскага спеву, нам будзе лягчэй зразумець, чаму ён натуральным чынам развіваўся побач з літургіяй і чаму Касцёл так высока цаніў яго на працягу стагоддзяў аж да нашых часоў.

Яшчэ адна калекта памірае ў баі

Божа, па Тваёй волі Найсвяцейшая заўсёды Дзева Марыя, месца прабывання Духа Святога, у гэты дзень была ўведзена ў святыню; дай, просім, каб праз яе заступніцтва мы заслужылі быць уведзенымі ў святыню Тваёй славы.

Паміж Хрыстом Уладаром і воклічам “няма ў нас караля, акрамя цэзара”

Арыгінальнае свята Хрыста Валадара прадстаўляе каталіцкае бачанне грамадства як іерархіі, у якой ніжэйшы падпарадкоўваецца вышэйшаму, а прыватная і публічная сферы аб’ядноўваюцца ў прызнанні правоў Бога і Яго Касцёла. У 1969 годзе такое бачанне было адстаўлена ўбок, каб даць дарогу бачанню, у якім Хрыстус з’яўляецца каралём майго сэрца і каралём космасу — самага дробнага і самага буйнога ўзроўняў, — але не каралём усяго, што знаходзіцца пасярэдзіне: не каралём культуры, грамадства, прамысловасці і гандлю, адукацыі, дзяржаўнага кіравання. Іншымі словамі, для гэтых сярэдніх сфер “няма ў нас караля, акрамя цэзара”. Бязбожны крык старажытных габрэяў стаў нашым базавым крэда.

Scroll Up