Tagged: Вялікі пост

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Практыкаванне Вялікага посту

Пакаянне заключаецца ў каянні душы і ўтаймаванні цела. Гэта два істотныя складнікі пакаяння. Душа жадала граху; цела часта супрацоўнічала ў яго здзяйсненні. Акрамя таго, чалавек складаецца як з душы, так і з цела, а таму і душа, і цела павінны аддаваць належнае свайму Стварыцелю. Цела павінна будзе раздзяліць з душою як радасці неба, так і катаванні пекла. Адпаведна, не можа існаваць глыбокага хрысціянскага жыцця або шчырага пакаяння, калі цела не прымае ў іх удзел разам з душою.

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Таямніца Вялікага посту

Несумненна, такі святы перыяд, як Вялікі пост, поўны розных таямніц. Касцёл зрабіў яго часам засяроджанасці і пакуты дзеля падрыхтоўкі да свайго найвялікшага свята. Адпаведна, у Вялікім посце мы знойдзем усё, што здольнае ўзбудзіць веру дзяцей Касцёла і заахвоціць іх да цяжкой працы адплаты за свае грахі.

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Гісторыя Вялікага посту (2)

Кароль Багеміі Вацлаў захварэў на такую хваробу, што велікапосная дыета пагражала ягонаму здароўю. У 1297 годзе ён звярнуўся да Папы Баніфацыя VIII з просьбай дазволіць яму есці мяса. Пантыфік выслаў да яго двух цыстэрцыянскіх абатаў, каб даведацца сапраўдны стан здароўя караля. У выпадку неабходнасці абаты павінны былі ўдзяліць дыспенсацыю, аднак пры наступных умовах: што кароль не абавязаўся прысягай пажыццёва пасціць у Вялікім посце; што дыспенсацыя не будзе датычыцца пятніцы, суботы і вігіліі свята св. Мацея; і, нарэшце, што кароль не будзе спажываць ежу ў прысутнасці іншых і будзе захоўваць устрыманасць у тым, што ён спажывае.

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Гісторыя Вялікага посту (1)

Вялікі пост настолькі часта і поўна разглядаўся ў літаратуры, што прыведзеную тут гісторыю мы наколькі гэта магчыма скароцім. Характар нашай працы не дазваляе нам зрабіць больш, чым проста даць тое, што неабходна для ўваходу ў дух кожнага літургічнага перыяду. З Божай дапамогай мы спадзяёмся паказаць вернікам важнасць святога ўстанаўлення Вялікага посту. Нельга недаацаніць яго ўплыў на духоўнае жыццё і на збаўленне кожнага з нас.

“Дастасавана да нашых часоў”: посная дысцыпліна ў табліцах

Ніжэй прыведзена табліца, дзе ў першым слупку паказаны дні посту і ўстрымання ад мяса, якіх у гэтым годзе патрабуе актуальнае кананічнае права. У другім слупку паказана ўяўная посная дысцыпліна на 2019 год, калі б моц мелі прадпісанні, што існавалі да Паўла VI.

Палюбіць пост

Айцец Касцёла і манах канца IV — пачатку V стст. св. Ян Касіян пісаў, што манахі (і ўсе хрысціяне) павінны перамагчы восем заганаў: абжорства, распусту, прагнасць, гнеў, смутак, ляноту, славалюбства і пыху. Парадак гэтых заганаў не адвольны: Касіян высветліў, што перамога над адной заганай зазвычай залежыць ад перамогі над папярэднімі заганамі ў гэтым шэрагу, і таму размяшчэнне абжорства ў самым пачатку мае істотнае значэнне.

Сямідзясятніца: час, забыты зямлёю

Сямідзясятніца была выкінута з календара ў 1970 годзе і заменена “звычайным перыядам”. Як кажа а. Пьер Жунэль, прафесар літургікі Каталіцкага інстытута Парыжа і адзін са стваральнікаў новага календара, яе выдалілі, бо “ніхто не ведаў, што яна азначае і адкуль яна ўзялася”.

Scroll Up