Апошнія допісы

“Дастасавана да нашых часоў”: посная дысцыпліна ў табліцах

Ніжэй прыведзена табліца, дзе ў першым слупку паказаны дні посту і ўстрымання ад мяса, якіх у гэтым годзе патрабуе актуальнае кананічнае права. У другім слупку паказана ўяўная посная дысцыпліна на 2019 год, калі б моц мелі прадпісанні, што існавалі да Паўла VI.

Палюбіць пост

Айцец Касцёла і манах канца IV — пачатку V стст. св. Ян Касіян пісаў, што манахі (і ўсе хрысціяне) павінны перамагчы восем заганаў: абжорства, распусту, прагнасць, гнеў, смутак, ляноту, славалюбства і пыху. Парадак гэтых заганаў не адвольны: Касіян высветліў, што перамога над адной заганай зазвычай залежыць ад перамогі над папярэднімі заганамі ў гэтым шэрагу, і таму размяшчэнне абжорства ў самым пачатку мае істотнае значэнне.

Пазіцыя № 20. “Перадпосце, вігіліі і актавы”

Пазіцыя № 20 разглядае тры асаблівыя рысы, якія прысутнічаюць у календары надзвычайнай формы: перыяд Перадпос­ця, вігіліі і актавы. Гэтыя рысы календара дазваляюць вернікам глыбей уваходзіць у таямніцы, прадстаўленыя ў літургічным годзе, спрыяюць падрыхтоўцы да іх і далейшаму разважанню над імі. Таксама яны ствараюць больш рэзкі кантраст паміж пакутнымі і радаснымі днямі і літургічнымі перыядамі.

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Практыкаванне перыяду Перадпосця

Будзем жа падчас гэтых дзён, якія мы прысвячаем шчыраму і рашучаму разважанню над нашымі слабасцямі, аддаваць хвалу нашаму Богу і ад Яго чэрпаць веды пра сябе, будучы ўпэўненымі ў Тым, хто нягледзячы на нашыя сапсаванасць і грэх так прынізіў сябе, што стаў адным з нас, каб узнесці нас да еднасці з сабою.

Пазіцыя № 19. “Пацалунак спакою”

“У дзень Усіх святых 1522 года спадар Джон Браўн з парафіі ў Тэйдан-Гарноне ў Эсэксе, пацалаваўшы аскуляторый на парафіяльнай Імшы, ударыў ім па галаве Рычарда Понда, які прыслугоўваў пры святой вадзе і які падаў яму яго, з-за чаго “струмені крыві пацяклі на падлогу”. Браўн быў раз’юшаны, што спакой спачатку перадалі Фрэнсісу Хэмдэну і ягонай жонцы Марджэры нягледзячы на тое, што ў мінулую нядзелю ён папярэджваў Понда: “Калі ты не падасі мне спакою першаму, я зламаю яго аб тваю галаву”.

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Таямніца перыяду Перадпосця

На гэтай зямлі мы прабываем часова; мы выгнаннікі і палонныя ў Вавілоне — горадзе, які плануе нашае знішчэнне. Калі мы любім сваю краіну, калі мы жадаем вярнуцца ў яе, мы павінны цвёрда стаяць супраць ілжывай прывабнасці гэтай чужой зямлі і адмаўляцца прымаць той келіх, які яна нам прапануе і якім яна зводзіць шмат нашых сяброў. Яна запрашае нас далучыцца да яе святаў і песняў, аднак нам трэба зняць струны з нашых арфаў і павесіць іх на вербах, што растуць на беразе ракі, пакуль нам не будзе дадзены знак вярнуцца ў Ерузалем.

Пазіцыя № 18. “Спосабы ўдзелу ў ціхай Імшы”

У ціхай Імшы ў надзвычайнай форме рымскага абраду адказы святару можа даваць альбо толькі прыслугоўваючы (Missa lecta), альбо ўсе сабраныя вернікі (Missa recitata, дыялогавая Імша). Дадзены артыкул першую з гэтых практык, разглядаючы яе як форму сузіральнай малітвы.

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Гісторыя перыяду Перадпосця

Перадпосце — гэта тры тыдні, якія непасрэдна папярэднічаюць Вялікаму посту. Яно з’яўляецца адным з асноўных перыядаў літургічнага года і дадаткова дзеліцца на тры часткі, кожная па тыдні: першая называецца Сямідзясятніцай (Septuagesima), другая — Шасцідзясятніцай (Sexagesima), а трэцяя — Пяцідзясятніцай (Quinquagesima).

Ці варта святару прапаноўваць старажытную форму Імшы вернікам, якія пра яе не просяць?

Што рабіць у сітуацыі, калі людзі ў цэлым задаволены тым, што яны маюць? Яны прызвычаіліся да “звычайнай формы” і не ведаюць нічога іншага; яны не просяць больш ні пра што. Ці ёсць нейкія прычыны для таго, каб пробашч сам увёў usus antiquior?

Кардынал Герхард Мюлер. Маніфест веры

“Перад абліччам нарастаючага замяшання вакол веравучэння многія біскупы, святары, кансэкраваныя і свецкія асобы Каталіцкага Касцёла прасілі, каб я прынёс публічнае сведчанне наконт праўды аб’яўлення. Самай непасрэднай задачай пастыраў з’яўляецца накіроўванне давераных ім асобаў на шлях збаўлення. Дасягнуць гэтага можна толькі тады, калі яны самі ведаюць гэты шлях і ідуць ім”.

Scroll Up