№19. Сутана

№19. Сутана

Сутана — гэта доўгае верхняе адзенне, якое святары носяць у штодзённым жыцці, а таксама падчас выканання ўсіх святых функцый. На лацінскай мове сутана называецца vestis talaris, бо знізу яна дасягае ступняў. Многія манаскія законы носяць так званы хабіт, які не зашпільваецца спераду, як у секулярнага духавенства, а сцягваецца вялікім пасам. У старажытныя часы сутана была …

Чытаць далей №19. Сутана
№18. Каўнер

№18. Каўнер

Святарскі каўнер, які зазвычай называюць рымскім каўняром, да шаснаццатага стагоддзя не знаходзіўся сярод прадметаў духоўнай вопраткі, прынамсі ў сённяшнім выглядзе. Манаскія ордэны зазвычай увогуле яго не прымалі; амаль не носяць яго і ў Злучаных Штатах, калі толькі ў некаторых дыяцэзіях да яго, як да прадмета адрознення каталіцкага духавенства, не прымушаюць статуты. Там, дзе яго ўжыванне не выкліча …

Чытаць далей №18. Каўнер
№17. Дзукета

№17. Дзукета

Дзукета (ад італ. zuccha — гарбуз), альбо піуска — гэта маленькая шапачка ў выглядзе нібы талерачкі, якая цесна прылягае да галавы і можа мець чырвоны, фіялетавы і чорны колер, у залежнасці ад рангу таго, хто яе носіць. Першапачаткова яе ўвялі дзеля абароны той часткі галавы, якую галілі пры атрыманні так званай танзуры [8], але цяпер …

Чытаць далей №17. Дзукета
№16. Бірэта

№16. Бірэта

Бірэта (памяншальнае ад лац. birrus — накідка, капялюш) — гэта квадратная шапка з трыма пялёсткамі або выступамі зверху і пампонам пасярэдзіне. Калі бірэта была ўведзена ўпершыню (лічыцца, што гэта адбылося адразу пасля дзевятага стагоддзя), яна не мела гэтых выступаў, а была зверху эластычнай і пляскатай, падобна як звыклая шапка. Аднак цяжкасці ў яе ўжыванні і …

Чытаць далей №16. Бірэта
№15. Арнат

№15. Арнат

Апошнім у пераліку прадметаў святога ўбрання ідзе арнат, які па-лацінску называецца казула — маленькая хатка, бо ў сваім старажытным выглядзе ён цалкам ахінаў святара, пакідаючы бачнай толькі галаву. У сучасным выглядзе ён адкрыты з абодвух бакоў і, калі святар яго апранае, ён амаль дасягае каленяў спераду і яшчэ на некалькі цаляў ніжэй — ззаду. Арнат …

Чытаць далей №15. Арнат
№14. Стула

№14. Стула

Стула ідзе пятай у нашым спісе. Гэта доўгая стужка з каштоўнай тканіны, якая мае тую самую шырыню, што і маніпул, але прыкладна ў тры разы даўжэйшая за яго. Стула носіцца вакол шыі, скрыжоўваецца на грудзях і ў такой пазіцыі замацоўваецца пасам. Паўсюдна прызнаецца, што ад пачатку стула нагадвала сучасную альбу і што, як і апошняя, …

Чытаць далей №14. Стула
№13. Маніпул

№13. Маніпул

Маніпул — гэта чацвёрты прадмет убрання, якое апранае на сябе святар. Гэта невялікая палоска каштоўнай тканіны з таго самага матэрыялу, што і стула з арнатам. Маніпул мае на сабе тры вышытыя крыжыкі: адзін пасярэдзіне і два па баках. Яго носяць на левым запясці, да якога ён прымацоўваецца з дапамогай шпількі альбо матузка. Ягоная сумарная даўжыня зазвычай …

Чытаць далей №13. Маніпул
№12. Пас

№12. Пас

Пас займае трэцяе месца ў пераліку прадметаў святога ўбрання. Ён мае такое ж старажытнае паходжанне, як і альба, і заўсёды спадарожнічае ёй. Яго галоўная — фактычна, адзіная — задача заключаецца ў тым, каб трымаць альбу на тым, хто яе носіць. Розныя аўтары даюць пасу розныя назвы. Ён павінен быць зроблены з ільну і мець такую …

Чытаць далей №12. Пас
№11. Альба

№11. Альба

Другі элемент убрання, які апранае на сябе святар, — гэта альба, якая бярэ назву ад свайго белага колеру: albus па-лацінску азначае белы. Гэта шырокае, свабоднае адзенне з чыстага ільну, якое цалкам закрывае цела, а каля горла завязваецца матузкамі. Выкарыстанне ўбрання такога тыпу паходзіць з вельмі старажытных часоў, бо мы знаходзім яго ва ўсіх народаў у …

Чытаць далей №11. Альба
№10. Амікт

№10. Амікт

Пры цэлебрацыі Святой Ахвяры святар выкарыстоўвае шэсць прадметаў святога ўбрання, а менавіта амікт, альбу, пас, маніпул, стулу і арнат. Амікт атрымаў сваю назву ад лацінскага слова amicere, апранаць або пакрываць. Гэта прастакутны кавалак тканіны даўжынею каля 1 м і шырынёю каля 60 см. Пры двух верхніх кутках амікт мае два матузкі, пры дапамозе якіх ён …

Чытаць далей №10. Амікт