№54. Псальм “Iudica me, Deus”

№54. Псальм “Iudica me, Deus”

Зрабіўшы на сабе знак крыжа, святар наперамен з прыслугоўваючым чытае псальм 42 “Iudica me, Deus”. Прымяненне гэтага псальма ў дадзенай частцы Імшы вельмі дарэчнае, калі ўлічыць тое, што, паводле самага распаўсюджанага меркавання, ён быў напісаны каралём Давідам, калі ён быў выгнаны з дому вераломствам свайго сына Абсалома і свайго родзіча Саўла. Адзіным суцяшэннем, якое ў яго засталося, была надзея вярнуцца назад да скініі, дзе ён мог лепш чым дзе выліць сваю душу перад Богам у пакорнай малітве.

Чытаць далей №54. Псальм “Iudica me, Deus”
№53. Знак крыжа

№53. Знак крыжа

Напачатку Імшы святар робіць знак крыжа, дакранаючыся да лба, грудзей, левага і правага пляча і кажучы пры гэтым “In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Amen” — “У імя Айца і Сына, і Духа Святога. Амэн”.

Чытаць далей №53. Знак крыжа
№52. Святар павінен мыць рукі перад Імшою

№52. Святар павінен мыць рукі перад Імшою

З-за глыбокай пашаны, якая належыць нашаму Пану ў Найсвяцейшым Сакрамэнце алтара, а таксама каб паказаць, з якой унутранай чысцінёю сэрца мы павінны ўдзельнічаць у страшнай Ахвяры новага закону, святар мае абавязак памыць рукі непасрэдна перад апрананнем святога ўбрання.

Чытаць далей №52. Святар павінен мыць рукі перад Імшою
№51. Імша павінна служыцца з захаваннем посту

№51. Імша павінна служыцца з захаваннем посту

Кардынал Бона сцвярджае (Rer. Liturg., с. 255), што практыка цэлебрацыі Імшы з захаваннем посту мае апостальскае паходжанне і заўсёды старанна захоўвалася ў раннім Касцёле. Св. Аўгустын кажа, што з пашаны да Найсвяцейшай Эўхарыстыі мы не павінны прымаць аніякай ежы перад Камуніяй. Аднак у старажытныя часы з гэтага правіла існавала адно выбітнае і асаблівае выключэнне, а …

Чытаць далей №51. Імша павінна служыцца з захаваннем посту
№50. Імша павінна служыцца ў абутку

№50. Імша павінна служыцца ў абутку

Ці то імітуючы першасвятара старога закону, які заўсёды служыў басанож, ці то з глыбокай пашаны да Найсвяцейшай Эўхарыстыі ў ранейшыя часы некаторыя святары служылі Імшу без абутку. Гэтая практыка таксама існавала ў некаторых егіпецкіх манахаў, пакуль яе не забараніў Святы Пасад (Cassianus, Institut., кніга І, раздзел VІ). Згодна з цяперашняй дысцыплінай, служыць Імшу басанож не …

Чытаць далей №50. Імша павінна служыцца ў абутку
№49. Канцэлебрацыя

№49. Канцэлебрацыя

Да пачатку ХІІІ ст. звычай, калі шматлікія святары ядналіся ў ахвяраванні той самай Імшы, быў вельмі распаўсюджаны падчас больш урачыстых святаў года. Святароў, якія пры такіх нагодах далучаліся да Імшы, сталі называць канцэлебрантамі, бо яны выконвалі служэнне разам з асноўным цэлебрантам Імшы. Як бы шмат іх ні было, ніхто не лічыў, што ў выпадку канцэлебрацыі прыносіцца больш за адну Ахвяру.

Чытаць далей №49. Канцэлебрацыя
№48. Колькасць Імшаў у дзень

№48. Колькасць Імшаў у дзень

У вельмі раннія часы выбар, служыць адну ці шмат Імшаў у дзень, належыў выключна самому святару. Даволі распаўсюджанай сітуацыяй было тое, што святар служыў штодзень дзве Імшы: адну — з таго свята, якое выпадала на гэты дзень, а другую — за памерлых вернікаў.

Чытаць далей №48. Колькасць Імшаў у дзень
№47. Віно

№47. Віно

За выключэннем акварыянаў, якія казалі, што для кансэкрацыі можна выкарыстоўваць ваду замест віна, ніхто не ўздымаў ніякіх дыскусій на гэты конт. Усе згаджаюцца, што для сапраўднай кансэкрацыі неабходна вінаграднае віно. Не мае значэння колер віна: некаторыя аддаюць перавагу чырвонаму, іншыя беламу, але гэта толькі справа густу.

Чытаць далей №47. Віно
№46. Хлеб, які выкарыстоўваецца для кансэкрацыі (2)

№46. Хлеб, які выкарыстоўваецца для кансэкрацыі (2)

Хлеб, які выкарыстоўваюць грэкі, круглы, як вялікі пірог. У ім кап’ём выразаецца квадратная частка, якая становіцца ўласна ахвярнай гостыяй і называецца святым Ягнём. Квадратная частка пасля кансэкрацыі дзеліцца на чатыры аднолькавыя фрагменты.

Чытаць далей №46. Хлеб, які выкарыстоўваецца для кансэкрацыі (2)
№45. Хлеб, які выкарыстоўваецца для кансэкрацыі (1)

№45. Хлеб, які выкарыстоўваецца для кансэкрацыі (1)

Калі мова ідзе пра сапраўднасць сакрамэнту, то як Лацінскі, так і Грэцкі Касцёл заўсёды лічылі, што кансэкрацыя адбываецца ў абодвух выпадках і што справа выкарыстання квашанага ці прэснага хлеба цалкам належыць да дысцыпліны, а не да веравучэння.

Чытаць далей №45. Хлеб, які выкарыстоўваецца для кансэкрацыі (1)