№24. Страшныя пакаранні зневажальнікаў

№24. Страшныя пакаранні зневажальнікаў

Касцёл настолькі дбае пра пашану, якая павінна аддавацца святому начынню, непасрэдна звязанаму з Найсвяцейшым Сакрамэнтам, што ён забараняе пад страхам граху дакранацца да іх таму, хто не належыць да духавенства. Нават духоўным асобам, калі яны не дасягнулі ступені субдыякана, не дазваляецца дакранацца да іх без спецыяльнага дазволу. Калі хто-небудзь наўмысна дакранецца да келіха, у якім …

Чытаць далей №24. Страшныя пакаранні зневажальнікаў
№23. Святое начынне: патэна, цыборый і манстранцыя

№23. Святое начынне: патэна, цыборый і манстранцыя

Патэна — гэта тая маленькая талерачка накшталт сподка, якая накрывае келіх і на якой да аферторыя ляжыць вялікі хлеб для кансэкрацыі. Яна павінна быць зроблена з таго самага матэрыялу, што і келіх. Таксама яна павінна быць дасканала пляскатай з угнутага боку (Bouvry, ii. 239). У старажытныя часы патэна была значна большай за цяперашнюю, бо яна …

Чытаць далей №23. Святое начынне: патэна, цыборый і манстранцыя
№22. Святое начынне: келіх (Б)

№22. Святое начынне: келіх (Б)

Дапаможныя келіхі. — У той час, калі пераважала практыка прыняцця вернікамі Камуніі пад абедзвюма постацямі [3], для раздачы Найдаражэйшай Крыві выкарыстоўваліся келіхі, якія называліся дапаможнымі. Імі зазвычай распараджаўся дыякан, і менавіта ягоным абавязкам было раздаваць Камунію з гэтых келіхаў. Келіх, які тады выкарыстоўваў святар, называўся ахвяравальным келіхам: ён быў адасоблены для самога святара і тых, …

Чытаць далей №22. Святое начынне: келіх (Б)
№21. Святое начынне: келіх (А)

№21. Святое начынне: келіх (А)

Існуе пяць відаў святога начыння, якое ўжываецца пры алтары для Найсвяцейшага Сакрамэнту: келіх, патэна, цыборый, манстранцыя і кустодыя. Келіх — гэта вялікая эўхарыстычная чаша, у якую наліваецца віно для кансэкрацыі. Адносна яго формы не існуе ніякіх дакладных прадпісанняў, аднак, паводле звычаю, ён нагадвае адкрыты падвяночак ліліі. У старажытныя часы ён рабіўся ў выглядзе, падобным да …

Чытаць далей №21. Святое начынне: келіх (А)
№20. Колер літургічнага ўбрання

№20. Колер літургічнага ўбрання

На сённяшні дзень Касцёл выкарыстоўвае пяць розных колераў святога ўбрання: белы, чырвоны, зялёны, фіялетавы і чорны. Да шостага стагоддзя рэдка выкарыстоўваліся іншыя колеры, як толькі белы (Kozma, 73), а ў часы Папы Інакенція ІІІ (ХІІІ ст.) не выкарыстоўваўся фіялетавы колер, бо гэты пантыфік не згадвае яго, калі пералічвае чатыры колеры, якія выкарыстоўваліся ў тыя дні (De …

Чытаць далей №20. Колер літургічнага ўбрання
№19. Сутана

№19. Сутана

Сутана — гэта доўгае верхняе адзенне, якое святары носяць у штодзённым жыцці, а таксама падчас выканання ўсіх святых функцый. На лацінскай мове сутана называецца vestis talaris, бо знізу яна дасягае ступняў. Многія манаскія законы носяць так званы хабіт, які не зашпільваецца спераду, як у секулярнага духавенства, а сцягваецца вялікім пасам. У старажытныя часы сутана была …

Чытаць далей №19. Сутана
№18. Каўнер

№18. Каўнер

Святарскі каўнер, які зазвычай называюць рымскім каўняром, да шаснаццатага стагоддзя не знаходзіўся сярод прадметаў духоўнай вопраткі, прынамсі ў сённяшнім выглядзе. Манаскія ордэны зазвычай увогуле яго не прымалі; амаль не носяць яго і ў Злучаных Штатах, калі толькі ў некаторых дыяцэзіях да яго, як да прадмета адрознення каталіцкага духавенства, не прымушаюць статуты. Там, дзе яго ўжыванне не выкліча …

Чытаць далей №18. Каўнер
№17. Дзукета

№17. Дзукета

Дзукета (ад італ. zuccha — гарбуз), альбо піуска — гэта маленькая шапачка ў выглядзе нібы талерачкі, якая цесна прылягае да галавы і можа мець чырвоны, фіялетавы і чорны колер, у залежнасці ад рангу таго, хто яе носіць. Першапачаткова яе ўвялі дзеля абароны той часткі галавы, якую галілі пры атрыманні так званай танзуры [8], але цяпер …

Чытаць далей №17. Дзукета
№16. Бірэта

№16. Бірэта

Бірэта (памяншальнае ад лац. birrus — накідка, капялюш) — гэта квадратная шапка з трыма пялёсткамі або выступамі зверху і пампонам пасярэдзіне. Калі бірэта была ўведзена ўпершыню (лічыцца, што гэта адбылося адразу пасля дзевятага стагоддзя), яна не мела гэтых выступаў, а была зверху эластычнай і пляскатай, падобна як звыклая шапка. Аднак цяжкасці ў яе ўжыванні і …

Чытаць далей №16. Бірэта
№15. Арнат

№15. Арнат

Апошнім у пераліку прадметаў святога ўбрання ідзе арнат, які па-лацінску называецца казула — маленькая хатка, бо ў сваім старажытным выглядзе ён цалкам ахінаў святара, пакідаючы бачнай толькі галаву. У сучасным выглядзе ён адкрыты з абодвух бакоў і, калі святар яго апранае, ён амаль дасягае каленяў спераду і яшчэ на некалькі цаляў ніжэй — ззаду. Арнат …

Чытаць далей №15. Арнат