Category: Гісторыя Імшы (1879)

№96. Цэлебрацыя Імшы: “Memento” за памерлых

“Памятай, Пане, таксама пра слугаў і служанак Тваіх N. і N., якія апярэдзілі нас са знакам веры i спяць сном супакою. Ім, Пане, i ўсім, хто спачывае ў Хрысце, дай, просім, месца прахалоды, святла i супакою. Праз таго ж Хрыста, Пана нашага. Амэн”.

№94. Цэлебрацыя Імшы: малітва “Supplices te rogamus”

“Пакорна просім Цябе, усемагутны Божа, загадай, каб рукамі святога Анёла Твайго яна была занесеная на высокі ахвярнік Твой, да аблічча Тваёй боскай велічы, каб заўсёды ўсе мы, якія ўдзельнічаем у гэтай ахвяры алтара i прымаем Найсвяцейшае Цела i Кроў Сына Твайго, былі напоўненыя ўсялякім нябесным благаслаўленнем і ласкай”.

№93. Цэлебрацыя Імшы: малітва “Supra quae propitio”

“Будзь ласкавы зірнуць на яе міласцівым і спагадным абліччам і прыняць яе, як Ты быў ласкавы прыняць дары слугі Твайго, справядлівага Абэля, і ахвяру прабацькі нашага Абрагама, ды тую, што прынёс Табе найвышэйшы святар Твой Мельхізэдэк, ахвяру святую, беззаганную гостыю”.

№92. Цэлебрацыя Імшы: малітва “Unde et memores”

Гэта першая малітва, якую святар прамаўляе пасля ўзнясення святых постацяў. Ён робіць гэта, развёўшы рукі, як падчас калекты, толькі што, як мы ўжо адзначалі, ён злучае вялікія і ўказальныя пальцы левай і правай рукі. Картузіянцы, дамініканцы і кармеліты прамаўляюць гэтую малітву, выцягнуўшы рукі ў бакі ў форме крыжа.

№91. Цэлебрацыя Імшы: узнясенне святых постацяў на Усходзе

На Усходзе няма ўзнясення святых постацяў адразу пасля кансэкрацыі, як у нас: яно ёсць толькі перад Камуніяй. Калі гэты ўрачысты момант надыходзіць, дыякан паварочваецца да людзей і гучным голасам усклікае: “Будзьма ўважлівыя!” У некаторых месцах гэты заклік фармулююць па-іншаму: “Станем са страхам Божым”.

№90. Цэлебрацыя Імшы: кансэкрацыя на Усходзе

У прадмове мы казалі пра тое, што там, дзе існуе сапраўднае святарскае пасвячэнне, моц кансэкрацыі мае месца нават пры наяўнасці схізмы ці ерасі. Адпаведна, усе Усходнія Касцёлы маюць сапраўдную ахвяру Імшы і настолькі ж Рэальную Прысутнасць нашага Пана ў Эўхарыстыі, як і мы.

№89. Цэлебрацыя Імшы: узнясенне святых постацяў

Як мы адзначылі, непасрэдна пасля кансэкрацыі Найсвяцейшае Цела нашага Пана высока ўздымаюць, каб людзі маглі пакланіцца яму. Да ХІ ст. у гэтай частцы Імшы не было ўзнясення: яно рабілася пазней, падчас малітвы “Omnis honor et gloria”, незадоўга да “Pater noster”. Сёння мы называем яго малым узнясеннем.

№88. Цэлебрацыя Імшы: кансэкрацыя віна

Многае з таго, што мы сказалі пра кансэкрацыю хлеба, датычыцца таксама кансэкрацыі келіха, таму нам неабходна толькі разабрацца з тым, што датычыцца непасрэдна келіха.

№87. Цэлебрацыя Імшы: кансэкрацыя хлеба

“Напярэдадні мукі Ён узяў хлеб у свае святыя i дастойныя рукі, падняў вочы да неба, да Цябе, Бога, свайго Айца ўсемагутнага, і, падзяку Табе складаючы, благаславіў, ламаў i раздаваў сваім вучням, кажучы: бярыце i ешце з гэтага ўсе. БО ГЭТА ЁСЦЬ ЦЕЛА МАЁ”.

Scroll Up