№78. Цэлебрацыя Імшы: ахвяраванне келіха (4)

№78. Цэлебрацыя Імшы: ахвяраванне келіха (4)

“Прыносім Табе, Пане, келіх збаўлення, просячы Твае ласкавасці, каб з водарам салодкім узышоў ён да вобліку Тваёй Велічы для збаўлення нашага і ўсяго свету. Амэн”.

Чытаць далей №78. Цэлебрацыя Імшы: ахвяраванне келіха (4)
№77. Цэлебрацыя Імшы: ахвяраванне хлеба (3)

№77. Цэлебрацыя Імшы: ахвяраванне хлеба (3)

“Прымі, святы Ойча, Усемагутны вечны Божа, гэтую беззаганную гостыю, якую я, нягодны слуга Твой, прыношу Табе, Богу майму, жывому і праўдзіваму, за незлічоныя грахі, знявагі і занядбанні мае і за ўсіх тут прысутных, а таксама за ўсіх верных хрысціянаў, жывых і памерлых, каб мне і ім яна паслужыла для збаўлення і жыцця вечнага”.

Чытаць далей №77. Цэлебрацыя Імшы: ахвяраванне хлеба (3)
№76. Цэлебрацыя Імшы: музыка падчас аферторыя (2)

№76. Цэлебрацыя Імшы: музыка падчас аферторыя (2)

Да IV ст. ахвяраванне дароў адбывалася ў цішыні, аднак потым быў уведзены звычай спяваць падчас ахвяравання псальмы, каб людзі не нудзіліся. Св. Аўгустын у сваіх творах згадвае пра гэты звычай, а яго правобраз можна бачыць у старым законе, дзе сыны Аарона, пакуль першасвятар прыносіў у ахвяру кроў вінаграду, трубілі ў срэбраныя трубы, а спевакі ўзнімалі свой голас і напаўнялі святыню салодкім спевам (Сір 50).

Чытаць далей №76. Цэлебрацыя Імшы: музыка падчас аферторыя (2)
№75. Цэлебрацыя Імшы: аферторый (1)

№75. Цэлебрацыя Імшы: аферторый (1)

Слова “аферторый” — ад лац. “offerre”, ахвяраваць, прысвячаць — сёння выкарыстоўваецца ў двух адрозных значэннях: па-першае, яно азначае малітву, якая ў Імшале называецца “offertorium” і якую святар чытае адразу пасля Сімвала веры; па-другое, гэтым словам называюць усё, што адбываецца на алтары ад канца гэтай малітвы да завяршэння ахвяравання хлеба і віна.

Чытаць далей №75. Цэлебрацыя Імшы: аферторый (1)
№74. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (5)

№74. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (5)

У рымскім абрадзе Сімвал веры прамаўляецца адразу пасля Евангелля або пасля казання, калі яно ёсць. У масарабскім абрадзе ён чытаецца непасрэдна перад “Ойча наш”, як у 589 годзе наказаў Трэці Таледскі сабор, каб людзі прымалі Цела і Кроў нашага Пана ў святой Камуніі з сэрцамі, поўнымі веры і любові.

Чытаць далей №74. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (5)
№73. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (4)

№73. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (4)

Мы дайшлі да найбольш цікавага пытання, якое нам удасца разгледзець; адначасова гэта, магчыма, найбольш складанае пытанне, якое калісьці стаяла перад Касцёлам. Аднак, паколькі мы не пішам гісторыю Касцёла і не займаемся чыста дагматычнымі пытаннямі, мы палічым сваё заданне выкананым, даўшы чытачу галоўныя звесткі пра вялікую дыскусію, якую выклікала слова “Filioque”.

Чытаць далей №73. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (4)
№72. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (3)

№72. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (3)

Як мы толькі што пабачылі, Арый быў асуджаны на Нікейскім саборы за аспрэчванне боскасці нашага Пана. Пасля яго з’явіўся іншы ерэтык, якога звалі Македоній і які аспрэчваў боскасць Святога Духа, за што быў асуджаны на другім сусветным саборы, а менавіта на Канстанцінопальскім саборы ў 381 годзе.

Чытаць далей №72. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (3)
№71. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (2)

№71. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (2)

Нікейскі сімвал веры быў укладзены ў 325 годзе на Нікейскім саборы ў г. Нікея ў Малой Азіі, дзе на заклік Папы Сільвестра сабраліся 318 біскупаў, каб асудзіць ерэтыка Арыя, які адмаўляў боскасць нашага Пана.

Чытаць далей №71. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (2)
№70. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (1)

№70. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (1)

Наўрад ці можна знайсці шмат словаў, якія мелі б столькі разнастайных значэнняў, як слова “сімвал”, але, як здаецца, аднадушнае меркаванне сыходзіцца на тым, што ў дачыненні да Сімвала веры гэтае слова ўжываецца таму, што перад тым, як разысціся па свеце дзеля прапаведавання, кожны з апосталаў зрабіў свой унёсак у яго ўкладанне. У сваім першым значэнні …

Чытаць далей №70. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (1)
№69. Уплыў дысцыпліны сакрэту на прапаведаванне

№69. Уплыў дысцыпліны сакрэту на прапаведаванне

У гэтым месцы мы хочам звярнуць асаблівую ўвагу чытача на факт, пра які, разглядаючы традыцыі ранняга Касцёла, часта забываюцца. Мы кажам пра так званую disciplina arcani, гэта значыць дысцыпліну сакрэту, згодна з якой галоўныя праўды нашай святой веры, а таксама сэнс многіх публічных малітваў Касцёла павінны былі старанна ахоўвацца ад тых, хто не быў членам супольнасці Касцёла.

Чытаць далей №69. Уплыў дысцыпліны сакрэту на прапаведаванне