№58. Цэлебрацыя Імшы: “Kyrie eleison”

№58. Цэлебрацыя Імшы: “Kyrie eleison”

Калі святар скончыў інтроіт, ён пераходзіць да сярэдзіны алтара і там наперамен з прыслугоўваючым рэцытуе “Kyrie eleison”, альбо малую літанію, як яе называлі ў старажытныя часы. У выпадку ўрачыстай спяванай Імшы “Kyrie” чытаецца пры кнізе.

Чытаць далей №58. Цэлебрацыя Імшы: “Kyrie eleison”
№57. Цэлебрацыя Імшы: інтроіт

№57. Цэлебрацыя Імшы: інтроіт

Дайшоўшы да боку Паслання пасля малітвы “Oramus te, Domine”, святар становіцца перад Імшалам і чытае з яго інтроіт, альбо пачатак Імшы бягучага дня. Прамаўляючы яго першыя словы, святар робіць на сабе знак крыжа, такім чынам выконваючы цудоўны старажытны звычай, на які так шмат спасылаліся Айцы Касцёла: рабіць знак крыжа, распачынаючы кожную важную працу. “Пры кожным …

Чытаць далей №57. Цэлебрацыя Імшы: інтроіт
№55. Confiteor (1)

№55. Confiteor (1)

Амаль адразу пасля “Хвала Айцу” наступае “Confiteor”, альбо вызнанне грахоў, якое святар рэцытуе, нізка схіліўшыся і ў глыбокай пакоры. Ён кажа наступныя словы: “Спавядаюся Богу Усемагутнаму, Найсвяцейшай заўсёды Панне Марыі, святому Міхалу Арханёлу, святому Яну Хрысціцелю, святым Апосталам Пятру і Паўлу, усім святым і вам, браты, што зграшыў я вельмі, думкаю, словам і ўчынкам: мая віна, мая віна, мая вельмі вялікая віна. Таму прашу Найсвяцейшую заўсёды Панну Марыю, святога Міхала Арханёла, святога Яна Хрысціцеля, святых Апосталаў Пятра і Паўла, усіх святых і вас, браты, памаліцца за мяне да Пана Бога нашага”.

Чытаць далей №55. Confiteor (1)
№54. Псальм “Iudica me, Deus”

№54. Псальм “Iudica me, Deus”

Зрабіўшы на сабе знак крыжа, святар наперамен з прыслугоўваючым чытае псальм 42 “Iudica me, Deus”. Прымяненне гэтага псальма ў дадзенай частцы Імшы вельмі дарэчнае, калі ўлічыць тое, што, паводле самага распаўсюджанага меркавання, ён быў напісаны каралём Давідам, калі ён быў выгнаны з дому вераломствам свайго сына Абсалома і свайго родзіча Саўла. Адзіным суцяшэннем, якое ў яго засталося, была надзея вярнуцца назад да скініі, дзе ён мог лепш чым дзе выліць сваю душу перад Богам у пакорнай малітве.

Чытаць далей №54. Псальм “Iudica me, Deus”
№53. Знак крыжа

№53. Знак крыжа

Напачатку Імшы святар робіць знак крыжа, дакранаючыся да лба, грудзей, левага і правага пляча і кажучы пры гэтым “In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. Amen” — “У імя Айца і Сына, і Духа Святога. Амэн”.

Чытаць далей №53. Знак крыжа
№52. Святар павінен мыць рукі перад Імшою

№52. Святар павінен мыць рукі перад Імшою

З-за глыбокай пашаны, якая належыць нашаму Пану ў Найсвяцейшым Сакрамэнце алтара, а таксама каб паказаць, з якой унутранай чысцінёю сэрца мы павінны ўдзельнічаць у страшнай Ахвяры новага закону, святар мае абавязак памыць рукі непасрэдна перад апрананнем святога ўбрання.

Чытаць далей №52. Святар павінен мыць рукі перад Імшою
№51. Імша павінна служыцца з захаваннем посту

№51. Імша павінна служыцца з захаваннем посту

Кардынал Бона сцвярджае (Rer. Liturg., с. 255), што практыка цэлебрацыі Імшы з захаваннем посту мае апостальскае паходжанне і заўсёды старанна захоўвалася ў раннім Касцёле. Св. Аўгустын кажа, што з пашаны да Найсвяцейшай Эўхарыстыі мы не павінны прымаць аніякай ежы перад Камуніяй. Аднак у старажытныя часы з гэтага правіла існавала адно выбітнае і асаблівае выключэнне, а …

Чытаць далей №51. Імша павінна служыцца з захаваннем посту
№50. Імша павінна служыцца ў абутку

№50. Імша павінна служыцца ў абутку

Ці то імітуючы першасвятара старога закону, які заўсёды служыў басанож, ці то з глыбокай пашаны да Найсвяцейшай Эўхарыстыі ў ранейшыя часы некаторыя святары служылі Імшу без абутку. Гэтая практыка таксама існавала ў некаторых егіпецкіх манахаў, пакуль яе не забараніў Святы Пасад (Cassianus, Institut., кніга І, раздзел VІ). Згодна з цяперашняй дысцыплінай, служыць Імшу басанож не …

Чытаць далей №50. Імша павінна служыцца ў абутку
№49. Канцэлебрацыя

№49. Канцэлебрацыя

Да пачатку ХІІІ ст. звычай, калі шматлікія святары ядналіся ў ахвяраванні той самай Імшы, быў вельмі распаўсюджаны падчас больш урачыстых святаў года. Святароў, якія пры такіх нагодах далучаліся да Імшы, сталі называць канцэлебрантамі, бо яны выконвалі служэнне разам з асноўным цэлебрантам Імшы. Як бы шмат іх ні было, ніхто не лічыў, што ў выпадку канцэлебрацыі прыносіцца больш за адну Ахвяру.

Чытаць далей №49. Канцэлебрацыя