№116. Антыдор

№116. Антыдор

Многія пратэстанты, якія падарожнічаюць на Усход, любяць пасля вяртання дадому хваліцца, што ўсходнія хрысціяне дазволілі ім узяць “кансэкраваную аплатку”, маючы на ўвазе святую Камунію. Таму мы не лічым, што наша праца будзе скончанай, калі мы не скажам пра гэты самападман.

Чытаць далей №116. Антыдор
№115. Цэлебрацыя Імшы: апошняе Евангелле

№115. Цэлебрацыя Імшы: апошняе Евангелле

Многія старажытныя філосафы казалі, што Евангелле ад Яна з-за свайго высокага стылю павінна быць напісана залатымі літарамі і вывешана ў кожным касцёле, каб усе маглі яго бачыць.

Чытаць далей №115. Цэлебрацыя Імшы: апошняе Евангелле
№114. Цэлебрацыя Імшы: заканчэнне Імшы ў старажытныя часы

№114. Цэлебрацыя Імшы: заканчэнне Імшы ў старажытныя часы

Калі быў уведзены звычай благаслаўляць людзей напрыканцы Імшы, кожны святар рабіў гэта трыма знакамі крыжа, як сёння гэта робяць біскупы. Гэты звычай быў скасаваны ў ХVI ст. Папам Піем V.

Чытаць далей №114. Цэлебрацыя Імшы: заканчэнне Імшы ў старажытныя часы
№113. Цэлебрацыя Імшы: Ite, missa est

№113. Цэлебрацыя Імшы: Ite, missa est

Што датычыцца дакладнай перадачы гэтых слоў на іншую мову, то тут існуюць розныя меркаванні. Некаторыя мяркуюць, што поўная форма гэтага сказа гучыць так: “Ite, missa est hostia” — “Ідзіце, ахвяра ўзнесена ўвысь”. Іншыя кажуць, што маецца на ўвазе “Ite, missa est ecclesia” — “Ідзіце, касцёл, або сход, адпушчаны”.

Чытаць далей №113. Цэлебрацыя Імшы: Ite, missa est
№112. Цэлебрацыя Імшы: абрады пасля Камуніі

№112. Цэлебрацыя Імшы: абрады пасля Камуніі

Калі святар сабраў келіх, ён ідзе на бок Паслання і там чытае з Імшала малітву, якая называецца “communio” і прадстаўляе сабою антыфону, адпаведную дню або святу.

Чытаць далей №112. Цэлебрацыя Імшы: абрады пасля Камуніі
№111. Святая Камунія на Усходзе

№111. Святая Камунія на Усходзе

У літургіі св. Яна Хрызастома цэлебрант прымае Камунію са словамі: “Пачэснае і святое Цела Госпада, і Бога, і Збаўцы нашага Ісуса Хрыста даецца мне, святару N., для адпушчэння грахоў і жыцця вечнага”.

Чытаць далей №111. Святая Камунія на Усходзе
№110. Пашана да Найсвяцейшай Эўхарыстыі

№110. Пашана да Найсвяцейшай Эўхарыстыі

Менавіта такі клопат Касцёла пра Найсвяцейшы Сакрамэнт, спалучаны з веліччу і ўрачыстасцю абрадаў святой Імшы, прымусілі Фрыдрыха ІІ сказаць: “Кальвіністы ставяцца да Усемагутнага Бога, як да слугі; лютэране — як да роўнага; каталікі — як да Бога”.

Чытаць далей №110. Пашана да Найсвяцейшай Эўхарыстыі
№109. Традыцыі, звязаныя з Найсвяцейшым Сакрамэнтам

№109. Традыцыі, звязаныя з Найсвяцейшым Сакрамэнтам

Падчас перыядаў пераследу вернікам даваўся дазвол браць Найсвяцейшы Сакрамэнт дадому і прымаць Камунію ў выпадку непазбежнай смерці. Св. Базыль кажа, што такі звычай быў распаўсюджаны ў Егіпце.

Чытаць далей №109. Традыцыі, звязаныя з Найсвяцейшым Сакрамэнтам
№108. Цэлебрацыя Імшы: Камунія пад постаццю хлеба

№108. Цэлебрацыя Імшы: Камунія пад постаццю хлеба

За невялікімі выключэннямі, на працягу першых пяці ці шасці стагоддзяў верніку на руку клалі Гостыю і дазвалялі прыняць яе самому. Мужчыны прымалі Гостыю голымі далонямі, паклаўшы іх адна на адну ў форме крыжа і крыху сагнуўшы правую далонь, каб атрымалася лодачка.

Чытаць далей №108. Цэлебрацыя Імшы: Камунія пад постаццю хлеба
№107. Цэлебрацыя Імшы: Камунія пад дзвюма постацямі

№107. Цэлебрацыя Імшы: Камунія пад дзвюма постацямі

Да ХІІ ст. святая Камунія ўдзялялася вернікам пад дзвюма постацямі, што можна бачыць са шматлікіх сведчанняў. З таго часу Камунію пад дзвюма постацямі пачалі прымаць адны цэлебранты, аднак паўсюдным законам гэта стала толькі пасля сабора ў Канстанцы.

Чытаць далей №107. Цэлебрацыя Імшы: Камунія пад дзвюма постацямі