№73. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (4)

№73. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (4)

Мы дайшлі да найбольш цікавага пытання, якое нам удасца разгледзець; адначасова гэта, магчыма, найбольш складанае пытанне, якое калісьці стаяла перад Касцёлам. Аднак, паколькі мы не пішам гісторыю Касцёла і не займаемся чыста дагматычнымі пытаннямі, мы палічым сваё заданне выкананым, даўшы чытачу галоўныя звесткі пра вялікую дыскусію, якую выклікала слова “Filioque”.

Чытаць далей №73. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (4)
Cura pastoralis: чарговая петыцыя ў абарону каталіцкай веры

Cura pastoralis: чарговая петыцыя ў абарону каталіцкай веры

Група святароў просіць біскупаў свету і Папу Францішка “пацвердзіць вучэнне Хрыста” і выправіць “пры дапамозе поўнай улады свайго апостальскага служэння” памылковы падыход да хрысціянскага маральнага жыцця, які сёння часта сустракаецца і які наносіць шкоду тым, хто яму давярае.

Чытаць далей Cura pastoralis: чарговая петыцыя ў абарону каталіцкай веры
Як і ў выпадку <em>Amoris laetitia</em>, Папа ўхіліўся ад адказу на пытанні пра інтэркамунію

Як і ў выпадку Amoris laetitia, Папа ўхіліўся ад адказу на пытанні пра інтэркамунію

“…Папа Францішак падтрымаў экуменічны высілак нямецкіх біскупаў і папрасіў іх па магчымасці прыйсці да аднадушнага пагаджэння ў духу эклезіяльнай еднасці”.

Чытаць далей Як і ў выпадку Amoris laetitia, Папа ўхіліўся ад адказу на пытанні пра інтэркамунію
№72. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (3)

№72. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (3)

Як мы толькі што пабачылі, Арый быў асуджаны на Нікейскім саборы за аспрэчванне боскасці нашага Пана. Пасля яго з’явіўся іншы ерэтык, якога звалі Македоній і які аспрэчваў боскасць Святога Духа, за што быў асуджаны на другім сусветным саборы, а менавіта на Канстанцінопальскім саборы ў 381 годзе.

Чытаць далей №72. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (3)
Перачытваючы энцыкліку “Humanae vitae”. Частка 1

Перачытваючы энцыкліку “Humanae vitae”. Частка 1

Гэтыя чатыры кампаненты сужэнскай любові — паўната, усеабдымнасць, вернасць і плённасць — складаюць, паводле Папы (і Каталіцкага Касцёла), нарматыўнае азначэнне сужэнства: выключная еднасць асобаў, якая характарызуецца поўным і ўсеабдымным яднаннем цела і душы.

Чытаць далей Перачытваючы энцыкліку “Humanae vitae”. Частка 1
№71. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (2)

№71. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (2)

Нікейскі сімвал веры быў укладзены ў 325 годзе на Нікейскім саборы ў г. Нікея ў Малой Азіі, дзе на заклік Папы Сільвестра сабраліся 318 біскупаў, каб асудзіць ерэтыка Арыя, які адмаўляў боскасць нашага Пана.

Чытаць далей №71. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (2)
№70. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (1)

№70. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (1)

Наўрад ці можна знайсці шмат словаў, якія мелі б столькі разнастайных значэнняў, як слова “сімвал”, але, як здаецца, аднадушнае меркаванне сыходзіцца на тым, што ў дачыненні да Сімвала веры гэтае слова ўжываецца таму, што перад тым, як разысціся па свеце дзеля прапаведавання, кожны з апосталаў зрабіў свой унёсак у яго ўкладанне. У сваім першым значэнні …

Чытаць далей №70. Цэлебрацыя Імшы: Сімвал веры (1)
№69. Уплыў дысцыпліны сакрэту на прапаведаванне

№69. Уплыў дысцыпліны сакрэту на прапаведаванне

У гэтым месцы мы хочам звярнуць асаблівую ўвагу чытача на факт, пра які, разглядаючы традыцыі ранняга Касцёла, часта забываюцца. Мы кажам пра так званую disciplina arcani, гэта значыць дысцыпліну сакрэту, згодна з якой галоўныя праўды нашай святой веры, а таксама сэнс многіх публічных малітваў Касцёла павінны былі старанна ахоўвацца ад тых, хто не быў членам супольнасці Касцёла.

Чытаць далей №69. Уплыў дысцыпліны сакрэту на прапаведаванне
№68. Казанне

№68. Казанне

Згодна з цяперашняй дысцыплінай Касцёла, якая кіруецца пераважна пастановамі Трыдэнцкага сабору, на кожнай парафіяльнай Імшы ў нядзелі і абавязковыя святы да людзей трэба прамаўляць казанне, якое датычыцца вялікіх праўдаў нашай святой веры. Каб рабіць гэта больш эфектыўна, рэкамендуецца следаваць думцы, выказанай у Евангеллі дня, бо Касцёл жадае, каб дадзены фрагмент Святога Пісання старанна тлумачыўся і развіваўся ва ўсіх сваіх аспектах.

Чытаць далей №68. Казанне
Пра літургічную памяць

Пра літургічную памяць

Калі малітвы проста запісаны ў Імшале, яны могуць заставацца для цэлебранта знешнімі, бо яны знаходзяцца ў знешняй кнізе. Тыя ж малітвы, якія ён запамятаў, ужо сталі ўнутранымі, засвоенымі, а таму зрабіліся для яго больш даступнымі крыніцамі пабожнасці. Ягоная памяць становіцца кнігай — жывой кнігай, па якой цэлебруецца Імша.

Чытаць далей Пра літургічную памяць