Author: Te igitur

Імша-рэквіем: ясная мэта, стрыманы настрой

Рымская літургія рэалістычна падыходзіць да малітвы за памерлых: з аднаго боку, яна выказвае надзею на ўратаванне душы і прапануе суцяшэнне жывым, а з іншага боку, яна ўлічвае магчымасць пакарання і моліцца аб вызваленні душы. Асаблівай нагоды для аптымізму гэты баланс не дае, таму традыцыйная Імша за памерлых, або Імша-рэквіем, хоць і не пазбаўлена хрысціянскай радасці, мае глыбока засяроджаны і смутны характар.

Паміж Хрыстом Уладаром і воклічам “няма ў нас караля, акрамя цэзара”

Арыгінальнае свята Хрыста Валадара прадстаўляе каталіцкае бачанне грамадства як іерархіі, у якой ніжэйшы падпарадкоўваецца вышэйшаму, а прыватная і публічная сферы аб’ядноўваюцца ў прызнанні правоў Бога і Яго Касцёла. У 1969 годзе такое бачанне было адстаўлена ўбок, каб даць дарогу бачанню, у якім Хрыстус з’яўляецца каралём майго сэрца і каралём космасу — самага дробнага і самага буйнога ўзроўняў, — але не каралём усяго, што знаходзіцца пасярэдзіне: не каралём культуры, грамадства, прамысловасці і гандлю, адукацыі, дзяржаўнага кіравання. Іншымі словамі, для гэтых сярэдніх сфер “няма ў нас караля, акрамя цэзара”. Бязбожны крык старажытных габрэяў стаў нашым базавым крэда.

Чаму каталіцкае вучэнне ўсё больш бянтэжыць лідараў Касцёла (частка 2)

“Галоўная рэч, пра якую трэба сказаць, заключаецца ў наступным: мы маем афіцыйную тэалогію, якая больш не разглядае ненавернутую прыроду свету як штосьці, што знаходзіцца пад панаваннем д’ябла і таму непазбежна ўступае ў духоўную вайну супраць Хрыста і Яго Касцёла”.

Пазіцыя № 8. “Прэфацыі”

Жаданне дадаць новыя прэфацыі ў Імшал 1962 года ад самага пачатку носіцца ў паветры вакол Апостальскай сталіцы. Першым такую прапанову ў сваім лісце да біскупаў зрабіў сам Бенедыкт XVI. Нядаўна арцыбіскуп Гвіда Поцца пацвердзіў, што Ватыкан рыхтуе адпаведны дэкрэт. Федэрацыя “Una Voce”, якая аб’ядноўвае свецкіх вернікаў, прывязаных да надзвычайнай формы, палічыла неабходным выказаць сваё меркаванне насуперак гэтым жаданням.

Фінальны дакумент сінода: пяць прычын для асцярог

Сінадальнасць, сэксуальныя злачынствы, гомасэксуальнасць, жанчыны ў Касцёле і хібны, але, відавочна, непераможны працоўны дакумент — вось некаторыя часткі выніковага тэкста, якія баляць на сэрцы ў некаторых біскупаў.

Чаму каталіцкае вучэнне ўсё больш бянтэжыць лідараў Касцёла (частка 1)

У першай частцы гэтага інтэрв’ю прафесар філасофіі Томас Пінк тлумачыць, чаму многія лідары Касцёла забыліся, што мы жывем ва ўпаўшым, няверуючым свеце, які складаецца пераважна з неахрышчаных людзей, і памылкова паверылі, што Касцёл можа весці з ім мірны дыялог.

Scroll Up