Author: Te igitur

Гісторыя складзенага арната. Частка 1

Для цэлебранта ўбранне не стварала нейкага дыскамфорту, аднак прыслугоўваючым — дыякану і субдыякану — прыходзілася дастасоўваць арнат да сваіх патрэбаў: яны складвалі пярэднюю частку арната так, каб мець свабодныя рукі для трымання святога начыння. Таму іх назвалі “складзенымі арнатамі”, альбо “planetæ plicatæ ante pectus”.

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Практыкаванне перыяду Мукі Пана і Вялікага тыдня

Няхай і нашыя сэрцы зрушацца з месца і пяройдуць ад абыякавасці да страху, ад страху да надзеі і, нарэшце, ад надзеі да любові, каб мы сышлі з Укрыжаваным да самых глыбіняў смутку, заслужылі ўзняцца з Ім у святло і радасць, якія пралівае на нас Ягонае ўваскрасенне, і, маючы ў сабе задатак новага жыцця, больш ніколі не паміралі.

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Таямніца перыяду Мукі Пана і Вялікага тыдня

Як мы ўжо заўважалі, думкі Касцёла падчас Вялікага посту заняты пераважна трыма рэчамі: Мукай нашага Адкупіцеля, якая набліжаецца да нас з кожным тыднем; падрыхтоўкай катэхуменаў да хросту, які яны атрымаюць у вігілію Вялікадня; паяднаннем публічных пенітэнтаў, якія будуць зноў дапушчаны ў Касцёл у Вялікі чацвер — дзень Апошняй вячэры.

Велікапосная заслона

Вялікі пост — гэта час устрымання. У мінулыя часы, каб падрыхтавацца да перажывання вялікай таямніцы смерці і ўваскрасення Хрыста, вернікі не толькі ўстрымліваліся ад ежы, але практыкавалі таксама пост для слыху і вачэй. Устрыманне вачэй выяўлялася ў тым, што крыж і фігуры святых закрывалі тканінай і нават забаранялі ўпрыгожваць алтар кветкамі. Таксама практыкавалася закрыванне прэзбітэрыя вялікай заслонай — velum quadragesimale.

А. Праспэр Геранжэ. “Літургічны год”. Гісторыя перыяду Мукі Пана і Вялікага тыдня

Ад св. Дыянісія, біскупа Александрыі, які жыў у той час, мы даведваемся, што гэты тыдзень шанавалі ўжо ў ІІІ ст. У наступным стагоддзі св. Ян Хрызастом называе яго Вялікім тыднем: “Не тое што, — кажа святы доктар Касцёла, — ён мае больш дзён за іншыя тыдні або што ягоныя дні маюць у сабе больш гадзінаў за іншыя дні; але мы называем яго Вялікім з-за вялікіх таямніц, якія ў ім адзначаюцца”.

Пазіцыя № 24. “Малітвы за пераследаваны Касцёл і малітвы Папы Льва ХІІІ”

Малітвы Папа Льва ХІІІ, якія ўзносяцца за “свабоду і ўзвышэнне” Касцёла, нагадваюць нам пра патрэбу заклікаць дапамогу неба ў справах Касцёла, які сёння пераследуецца настолькі ж, наколькі і ў часы Пія ІХ або Льва ХІІІ, хоць нават геаграфічны акцэнт гэтых і ранейшых малітваў па меры разгортвання сусветных падзей пераносіўся са Святой зямлі ў Рым і Расію.

Павел VI. Апостальская канстытуцыя Missale Romanum (1969)

“Мы тым не менш спадзяёмся, што гэты Імшал будзе прыняты вернікамі як прылада, якая дае сведчанне і якая пацвярджае супольную еднасць нас усіх. Тады ў вялікай разнастайнасці моў адна выключная малітва, як прыемная ахвяра, узнясецца да нашага Айца ў небе праз нашага Першасвятара Езуса Хрыста ў Духу Святым”.

Пазіцыя № 23. “Надзвычайная форма і Кітай”

З-за ўнікальнай гісторыі Каталіцкага Касцёла ў Кітаі надзвычайная форма рымскага абраду надалей цэлебруецца там побач са звычайнай формай. Гэты артыкул прыводзіць аргументы на карысць таго, што ў кантэксце надзвычайнай формы існуе цесная сувязь паміж класічнай кітайскай культурай, перадусім канфуцыянствам, і каталіцкай верай, а каштоўнасці неразрыўнай традыцыі, дысцыпліны і пашаны да сакральнага і ў сённяшнім Кітаі з’яўляюцца ацэненымі і запатрабаванымі.

Леў ХІІІ. Энцыкліка “Vi è ben noto” пра Ружанец і грамадскае жыццё (1887)

Мы таксама жадаем, каб падчас гэтага месяца кастрычніка каталікі Італіі з той жа мэтай і з жывой верай заклікалі гэтую велічную Дзеву і з любоўю дакучалі яе мацярынскаму сэрцу, молячыся да яе аб трыумфе Касцёла і Апостальскай Сталіцы, аб свабодзе для Намесніка Езуса Хрыста на зямлі, аб спакоі і грамадскім дабрабыце.

Біскуп Атаназіус Шнайдэр. Да пытання Папы-ерэтыка

Чым больш Папа распаўсюджвае дактрынальную неадназначнасць, памылкі і нават ерасі, тым больш ярка ззяе чыстая каталіцкая вера малых членаў Касцёла: вера нявінных дзяцей, законных сясцёр, вера асабліва схаваных каштоўных камянёў Касцёла — клаўзуровых сясцёр, вера гераічных і цнатлівых свецкіх вернікаў з усіх сацыяльных слаёў, вера паасобных святароў і біскупаў.

Scroll Up